http://dreamtheater.net/news_dreamtheater.php#pressrelease
http://www.facebook.com/note.php?note_id=137362372974878
Dream Theater was always my baby…and I nurtured that baby every single day and waking moment of my life since 1985…24/7, 365…never taking time off from DT’s never-ending responsibilites (even when the band was “off” between cycles)…working overtime and way beyond the call of duty that most sane people ever would do for a band… But I’ve come to the conclusion that the DT machine was starting to burn me out…and I really needed a break from the band in order to save my relationship with the other members and keep my DT spirit hungry and inspired. We have been on an endless write/record/tour cycle for almost 20 years now (of which I have overseen EVERY aspect without a break) and while a few months apart from each other here & there over the years has been much needed and helpful, I honestly hoped the band could simply agree with me to taking a bit of a “hiatus” to recharge our batteries and “save me from ourselves”… Anlam veremiyorum. Kim sizden son 10 sene boyunca 2 senelik “albüm - tur - konser albümü” döngüsüne girmenizi istedi? Falling Into Infinity ile Metropolis Pt. 2 arasında verdiğiniz araya kim bir şey söyledi? Bu grubu bu ticari yola, bu döngüye kendi hırsların, kendi takıntıların yüzünden sen ittin zaten, şimdi tutmuş bunlardan şikayet ediyorsun. Fanlara “Never Enough” diye şarkı yazmayı bile hak gördün kendine; ne oldu şimdi, ne değişti? Basın açıklamasından: While it is true that Mike is choosing to pursue other ventures and challenges, we can assure you that Dream Theater will continue to move forward with the same intensity — and in the same musical tradition — that you have all helped make so successful, and which is truly gratifying to us. “same musical tradition” lafından ne anlamalıyız bilmiyorum, eğer bir BC & SL fiyaskosu daha olacaksa DT buraya kadarmış deyip eski şarkılarla kalbime gömeceğim grubu. Hayatımın en “influental” grubunun, çekirdek kadrosunu başından beri koruyan grubumun bu hale gelmesi üzücü, tek tesellim bu ayrılıktan çıkacak bir efsane albüm olabilir, öyle bir şey olursa tabii. Olayın bir diğer yanı, “DT’nin diğer üyeleri bu arayı kabul etse, dönüşleri muhteşem olur muydu” sorusunun cevabını asla bilemeyecek olmamız. Ocak 2011’de kaydedilecek albümü dinleyinceye kadar bu sorunun cevabı belirsizliğini koruyacak sanırım. Güle güle Portnoy, Avenged Sevenfold’la iyi eğlenceler.
